Miejscowość: Rawicz
Miejsce: Muzeum Ziemi Rawickiej
Data rozpoczęcia: 26.02.2026 18:00:00
Data zakończenia: 26.02.2026 12:00:00
Organizator: Muzeum Ziemi Rawickiej

Opis wydarzenia:
PIOTR DUBICKI
Pochodzi z Miejskiej Górki, mieszka w Kawczu koło Bojanowa. Z zawodu jest budowlańcem wyspecjalizowanym w glazurnictwie, mającym własną firmę. Fotografią zajmuje się hobbistycznie. Zainteresowania artystyczne łączą go z bratem, Marcinem Dubickim, rysownikiem, i podobnie jak on ma już na swoim koncie nagrody. Wystawa „Malowane światłem” jest jego debiutancką prezentacją.
Fotografia pojawiła się w moim życiu dość wcześnie, jak miałem 7, może 8 lat. Pamiętam tę nazwę aparatu do dziś - AMI, to był aparat moich rodziców. Następny, Smiena Symbol, to był już mój, kupiony za odłożone kieszonkowe w wieku 12-13 lat. Oj, co to była za fotografia! Prosty aparat, klisze i ganianie po kumplach, żeby wywołać w ciemni (którą najczęściej była łazienka), kilkanaście zdjęć bardziej lub mniej interesujących. Zasady fotografii poznawałem w dużej mierze dzięki literaturze wypożyczonej z biblioteki. Tak przez kolejne lata, bez specjalnego nacisku, raz po raz fotografowałem na różnych wyjazdach. Mały przełom nastąpił w momencie zakupu pierwszej lustrzanki Zenit. Zdjęcia zaczęły cieszyć oko, szczególnie, jak któreś przez przypadek wyszło ciekawe. Dziś wspominam te czasy na przemian z uśmiechem i łezką w oku. Dużym skokiem do przodu okazały się aparaty cyfrowe. Można było pstrykać, oglądać, usuwać i znowu pstrykać setki zdjęć.
Od początku jestem wierny body firmy Canon. Pojawiały się coraz tańsze i coraz więcej obiektywów nowych i używanych. To było w czasach, gdy miałem dwadzieścia kilka lat i zacząłem fotografować przyrodę. Pierwszym moim teleobiektywem była używana Tokina 80-400 mm. Teorię miałem opanowaną, pozostała już praktyka. Jak to w życiu bywa, nie zawsze ma się czas na hobby, jeśli ma się rodzinę. Tak mijały kolejne lata, w których aparat towarzyszył mi przez więcej lub mniej czasu. Rozwój internetu, a przede wszystkim zmiana pracy (własna działalność) bardzo zmieniły moje dotychczasowe podejście do fotografii. Zacząłem poświęcać więcej czasu na wyjazdy z aparatem. Przeglądanie w internecie wykładów i filmów znanych fotografów przyrody, jak również wielu dobrych i ciekawych fotografii zaczęło pomału przekładać się na zdjęcia, które wykonywałem. Ktoś mądry kiedyś powiedział: rób zdjęcia, rób dużo zdjęć i staraj się nie rozstawać z aparatem, to efekty same przyjdą. Przyznaję w 100% rację. Z czasem zacząłem widzieć wszędzie w koło kadry warte uwagi. Dziś fotografuję, świadomie wykorzystując to, co najważniejsze w fotografii – światło. Dużo zawdzięczam kursowi Małgorzaty Tymińskiej. Staram Się pokazać świat tak, jak czuję i postrzegam, a szczególnie świat zwierząt i nie ten na odległych kontynentach, tylko ten wokół nas, w najbliższej okolicy. Nie wiem, czy to hobby, pasja, a raczej już
miłość do obcowania z naturą, czy także ucieczka od tego zgiełku, szarości, pogoni za dobrami świata współczesnego. Kiedy jest się tam, w terenie, czas zatrzymuje się, przenoszę się w świat, jaki istnieje i rządzi się swoimi prawami od wielu wieków, w który jeszcze człowiek za bardzo nie wszedł butami.