5. Dodane przez Sędzia strzelectwa sportowego , w dniu - 15-08-2011 13:47  0  0
Znając wypoczywających Rawiczan, ponownie znajdzie się osoba która zamelduje burmistrzowi, że kule świszczą i latają nad głowami działkowiczów Zielony Fort. Wszystkich działkowiczów odsyłam do zapoznania się z balistyką strzału.
PODSTAWOWE WIADOMOŚCI NA TEMAT BALISTYKI.
1. Balistyka to dziedzina nauki zajmująca się ruchem pocisku od momentu wprawienia go
w ruch aż do momentu jego zatrzymania. Dzieli się na kilka działów zajmujących się
poszczególnymi fazami ruchu pocisku.
1.1. Balistyka wewnętrzna.
Balistyka wewnętrzna zajmuje się ruchem pocisku w przewodzie lufy od momentu
wprowadzenia go w ruch do momentu jego wylotu z lufy. Ruch pocisku zaczyna się
w momencie strzału. S trza ł em nazywamy wyrzucenie pocisku z przewodu lufy za pomocą
ciśnienia gazów powstających podczas spalania się ładunku miotającego (prochu).
Zjawisko to charakteryzuje się:
wysoką temperaturą, tj. 3000 0C,
bardzo krótkim czasem trwania tj.: 0,001 0,01s,
wysokim ciśnieniem ok.3000 atm.
Zjawisko strzału rozpoczyna się w momencie uderzenia grotu iglicznego w spłonkę. Zawarty
w spłonce, bardzo wrażliwy na uderzenie materiał pobudzający wybucha, a powstający przy
tym płomień przenika w głąb łuski przez otwory ogniowe w dnie łuski i zapala ładunek
prochowy. W wyniku spalania się ładunku prochowego, z powodu wzrostu objętości
wydzielanych w reakcji gazów wzrasta ciśnienie i kiedy osiągnie wartość wystarczającą do
rozscalenia pocisku z łuską tzw. ciśnienie forsujące (ok. 40 100 atmosfer) rozpoczyna się
ruch pocisku do przodu. W czasie ruchu w przewodzie lufy pocisk zwiększa prędkość aż do
momentu wylotu z lufy, gdy osiąga tzw. prędkość początkową. W lufach o przewodzie
gwintowanym pocisk zostaje wprawiony dodatkowo w ruch obrotowy co zapewnia mu
stabilizację w locie do celu i dzięki temu uniknięcie tzw. zjawiska koziołkowania
(przykładowe prędkości obrotowe pocisków wokół swej osi mieszczą się w przedziale 1000
3000 obr./sek.).
1.2. Balistyka zewnętrzna.
Balistyka zewnętrzna zajmuje się ruchem pocisku w powietrzu od momentu wylotu pocisku
z lufy do momentu zetknięcia się z celem. Jest to jedno z najważniejszych zagadnień w temacie
strzelania, gdyż aby trafić pociskiem w cel, trzeba najpierw wiedzieć jak on będzie lecieć
w powietrzu tzn., w którym miejscu będzie znajdował się w danym czasie. Po opuszczeniu lufy
pocisk odbywa swój lot dzięki sile bezwładności. Na pocisk w locie działają siły:
oporu powietrza, która powoduje zmniejszanie prędkości pocisku,
siła ciężkości, która powoduje obniżanie się pocisku podczas lotu, zwane opadaniem
pocisku.
Linię krzywą jaką zakreśla pocisk w locie do celu nazywamy torem lotu pocisku (trajektorią
pocisku lub krzywą balistyczną). Wyjątkowo torem lotu pocisku jest linia prosta, jeżeli strzał
jest oddany pionowo w górę lub w dół. Kształt toru lotu oraz donośność pocisku zależy od kąta
podniesienia lufy. Dla broni strzeleckiej kąt największej donośności wynosi około 35 40o.
W balistyce zewnętrznej wyróżnia się jeszcze dwie podgrupy:
balistykę pośrednią, która zajmuje się badaniem ruchu pocisku po opuszczeniu lufy gdy
gazy prochowe wywierają jeszcze pewien wpływ na pocisk,
balistykę celu, która bada ruch pocisku w strefie celu (przeszkody) co jest ważne przy
obliczeniach wytrzymałości osłon.
Pozdrawiam serdeczne,,, |
