Kto padnie, ten odpada

Dyżurny reporter: 667 70 70 60

Rycerz z pewnością łatwego życia nie miał. Sama kolczuga, czyli koszula ze stalowych kółek waży ponad 20 kilogramów. W dodatku jest tak ciasna, że do ubrania jej potrzeba pomocy co najmniej jednej osoby. Pod nią zakładany jest watowany kubrak, a do tego dochodzą nagolenniki, nałokietniki i hełm; całość to około 50 kilogramów ekwipunku. Nic dziwnego, że zasady walki w tak zwanym buhurcie, czyli starciu zbiorowym są dość proste. Powalony zawodnik odpada z walki - tłumaczą rycerze. Buhurty w parku przy Centrum Kultury i Sztuki robiły największe wrażenie - jednocześnie walczyło w nich sześciu, a nawet ośmiu zawodników, w dodatku nikt raczej nie markował ciosów. Po kilkuminutowym starciu do dzieła przystępowały panie, a właściwie, mówiąc językiem z epoki damy, które poiły walczących i ścierały im pot z czoła. Sami rycerze krótkie przerwy wykorzystywali na szybkie naprawy ekwipunku: wymianę zerwanych rzemieni i uzupełnianie wybitych nitów.
Jednak podczas festiwalu można było się przekonać, że średniowiecze to o wiele więcej niż tylko rycerze, zbroje i miecze. W parku stanęła osada z XV wieku, w której można było zapoznać się z ówczesnym rzemiosłem - były więc warsztaty kowala, mincerza czy rogownika, a zgłodniali mogli skosztować potraw z epoki. Uczestnicy za punkt honoru stawiali sobie rezygnację ze współczesnych wynalazków - wielu przyznaje, że przed wyjazdem z domu zostawili lub wyłączyli telefony komórkowe.
Największą frajdę z imprezy miały oczywiście dzieci; co rusz któryś namawiał rodzica na drewniany miecz i ruszał z nim do walki ze smokami. Smoka na festiwalu nie było, ale godnie zastępowała go maskotka jednego z bractw - niespełna pięciometrowy pyton. (jad)

 

reklama

reklama