Lepiej zapobiegać, niż leczyć

Wraz z nastaniem wiosny nasze psy i koty narażone są na czyhające w trawie pasożyty. Zabezpieczając zwierzaka odpowiednimi preparatami dostępnymi w gabinetach weterynaryjnych, dbamy także o własne zdrowie, ponieważ świadomie minimalizujemy ryzyko przenoszenia bakterii i wirusów, które w efekcie mogą prowadzić do wielu chorób.

Rozpoznajmy wroga i rozprawmy się z nim! Stosujmy preparaty, które skutecznie uchronią psy i koty przed wiosenną inwazją kleszczy oraz pcheł.

Kleszcz łąkowy to największy z krajowych gatunków kleszczy. Występuje w zadrzewionych i zakrzewionych okolicach rzek, strumieni i kanałów, w wilgotnych lasach mieszanych, na polanach, łąkach i zakrzewionych pastwiskach. Czas jego największej aktywności przypada na okres wiosny i lata oraz coraz częściej jesieni. Kleszcz łąkowy przenosi bakterie i wirusy, które mogą powodować ciężkie zachorowania u zwierząt oraz ludzi.

Najbardziej rozpowszechnioną w Polsce chorobą odkleszczową u psów, niestety często śmiertelną, jest babeszjoza. Objawy tej choroby pojawiają się w ciągu kilku dni (do 3 tygodni) od żerowania zarażonych kleszczy. Początkowe objawy to gorączka, brak apetytu i ospałość. Może również występować bladość i zażółcenie błon śluzowych, odwodnienie, powiększenie wątroby i śledziony, przyspieszenie tętna i oddechów oraz ciemnobrązowe zabarwienie moczu. Zdarza się uszkodzenie nerek, a to z kolei skutkuje skąpomoczem lub bezmoczem. Rozwijająca się mocznica może prowadzić do wystąpienia wymiotów, które pogłębią odwodnienie. Czasem obserwuje się też objawy nerwowe, takie jak: brak koordynacji ruchów, niedowład kończyn, utrata świadomości, agresja, ataki padaczkowe, czy śpiączka.

Kleszcz psi po nassaniu się krwią może osiągać długość ponad 1 cm. Atakuje ludzi i zwierzęta tylko w celu pobrania pokarmu, by następnie przekształcić się w kolejną formę rozwojową lub złożyć jaja przez samice. Kleszcze mają bardzo duże znaczenie epidemiologiczne i epizootiologiczne. Są wektorami wielu groźnych chorób zwierząt, m.in. boreliozy, erlichiozy, babeszjozy, teileriozy i hepatozoonozy.

Pchła to również jeden z najczęściej spotykanych pasożytów zewnętrznych psów i kotów. Te małe, bezskrzydłe, krwiopijne owady przenoszą wiele chorobotwórczych drobnoustrojów (np. wywołujących dżumę) i są żywicielami pośrednimi dla tasiemców.Jaja wielkości 0,5 mm są rozsiewane w parku, lesie, domu, a nawet samochodzie, czyli wszędzie tam, gdzie zapchlone zwierzę przebywa. W ciągu kilku dni z jaj wylęgają się robakowatego kształtu larwy, które odżywiają się resztkami organicznymi oraz odchodami dorosłych pcheł.

Po ukłuciach dorosłych pcheł u człowieka i zwierząt powstają na skórze zaczerwienione, swędzące grudki. U psów mogą wywoływać alergiczne pchle zapalenie skóry (APZS).

WeterynarzeRadza.pl